Alicja Sadowska
źródło: www.alzheimer.pl
Najliczniejszą grupę stanowią
współmałżonkowie. Chory ma zwykle 65 lat lub więcej (dane liczbowe
przytaczane w tym artykule pochodzi z badań własnych Autorki). Jego
współmałżonek jest w zbliżonym wieku. Opiekun taki często sam jest
chory, niepełnosprawny, bywa bardzo zmęczony życiem. Podejmuje się
opieki, która wymaga wielu sił fizycznych, ogromnej odporności psychicznej,
cierpliwości; opieki, która jest kosztowna zarówno w sensie ekonomicznym
jak i psychologicznym. Średnia wieku opiekuna w Polsce to 64,5 lat
(na świecie wynosi ona 57 lat). Około 92% chorych w Polsce przebywa
w domu od początku choroby do śmierci. Na całym świecie panuje tendencja,
by chory przebywał w środowisku rodzinnym. Aby jednak mógł on i jego
rodzina godnie zmagać się z chorobą, w wielu krajach zachodnich istnieją
systemy specjalistycznych usług i pomocy w opiece nad chorym. W Polsce
niestety ciągle jeszcze brak jest domów pobytu dziennego (w kraju
istnieją trzy takie domy, które w sumie mogą przyjąć ok. 35 chorych),
brak specjalistycznych domów opieki nad chorym z chorobą Alzheimera,
brak hospicjów. Nie ma też rozwiązań prawnych, które umożliwiałyby
opiekunowi, jakim jest dorosłe dziecko chorego, godzenie pracy zawodowej
z opieką. 14 dni zwolnienia na opiekę nad bliskim w skali roku to
stanowczo za mało w tym zakresie.
Klauzula prawna
Treść niniejszego artykułu ma charakter wyłącznie informacyjny. Nie zastępuje
konsultacji z lekarzem i nie może być podstawą do stosowania jakichkolwiek
środków farmaceutycznych ani form terapii. Wszelkie decyzje w ww. kwestiach
należą do lekarza prowadzącego leczenie. Portal ani osoby współpracujące
nie ponoszą jakiejkolwiek odpowiedzialności wynikajacej z zastosowania
informacji zawartych w portalu.