Alicja Sadowska
źródło: www.alzheimer.pl
UZNANIE ROLI OPIEKUNA
Ważne jest, aby opiekun czuł,
że jego wysiłek jest dostrzegany, doceniany i respektowany przez wszystkich,
z którymi ma on kontakt, w szczególności z lekarzami i pracownikami
socjalnymi. W miarę rozwoju choroby opiekun staje się łącznikiem pomiędzy
chorym a światem zewnętrznym, To on podejmuje w imieniu chorego ważne
decyzje życiowe. Czy aby mógł podejmować niektóre z nich konieczne
jest ubezwłasnowolnienie jego bliskiego? Nie. Uważamy, że ta przykra
i żmudna procedura może być zastąpiona stworzeniem statusu prawnego
opiekuna osoby chorej na chorobę Alzheimera.
WSPARCIE PSYCHICZNE
Około 70% opiekunów cierpi z
powodu ciągłego stresu, a ok. 50% z powodu depresji. Mówi się o statystycznie
istotnej nadumieralności opiekunów. Wieloletnia opieka wypala ich
psychicznie. Z czasem chorzy przestają poznawać swych opiekunów, porozumiewać
się z nimi, nie pamiętają wspólnych przeżyć, wspólnej historii ich
życia. Choć są stale razem, to jednak opiekun czuje się osamotniony
psychicznie. Nie może też oczekiwać wdzięczności chorego. Czy zatem
opiekunowi potrzebne jest wsparcie psychiczne? Na pewno tak. Ideałem
byłoby, aby mógł je otrzymać od wszystkich tych, z którymi się styka,
a nie tylko od tych, którzy mają podobny problem, od członków Polskiego
Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera.
DOSTĘP DO INFORMACJI
Opiekun powinien mieć dużą wiedzę
o chorobie Alzheimera. Musi znać objawy, jakie pojawiają się w miarę
rozwoju choroby, aby potrafił radzić sobie z nimi w przyszłości. Musi
znać swoje prawa i prawa chorego. Musi znać wszystkie źródła pomocy
na jaką może liczyć poza Stowarzyszeniem.
STAŁY KONTAKT Z LEKARZEM
Choroba rodzi wiele pytań i problemów
medycznych. Niektórych z nich nie da się rozwiązać bez pomocy lekarzy
innych specjalizacji niż neurolog czy psychiatra (takich jak dermatolog,
chirurg czy laryngolog). Często jeszcze lekarze i pozostały personel
w przychodniach rejonowych nie rozumieją (a może nie wierzą), że każda
wizyta z chorym w ośrodku zdrowia, a szczególnie długie czekanie pod
gabinetem jest dla chorego ogromnym stresem a dla jego opiekuna poważnym
obciążeniem. Dlatego też ci właśnie chorzy powinni mieć prawo do przyjęcia
poza kolejnością, czy też po niedługim tylko oczekiwaniu. Chorzy leżący
zaś - do wizyt domowych lekarzy specjalistów.
POMOC W OPIECE NAD CHORYM POTRZEBUJĄCYM
STAŁEJ OPIEKI
Choroba Alzheimera może trwać
od 8 do 14 lat. Nawet najbardziej odporni fizycznie i psychicznie
opiekunowie nie mogą przez tak długi czas sprawować opieki nad chorym
bez pomocy innych. Opiekunowi potrzebna jest regularna pomoc instytucji
do tego powołanych, np. ośrodków pomocy społecznej. Ta pomoc może
wyrażać się także w serdeczności i życzliwości bliskich, znajomych
i ludzi obcych.
Klauzula prawna
Treść niniejszego artykułu ma charakter wyłącznie informacyjny. Nie zastępuje
konsultacji z lekarzem i nie może być podstawą do stosowania jakichkolwiek
środków farmaceutycznych ani form terapii. Wszelkie decyzje w ww. kwestiach
należą do lekarza prowadzącego leczenie. Portal ani osoby współpracujące
nie ponoszą jakiejkolwiek odpowiedzialności wynikajacej z zastosowania
informacji zawartych w portalu.